Ter ere van het 450-jarig bestaan van de Universiteit Leiden selecteerden vier alumni als gastcurator een film voor het programma van onze twintigste editie. Zij introduceren deze films tijdens het festival zelf. Ontdek meer over onze gastcuratoren en hun keuzes!
Emine Kaya: The Feminister (2019)
Vrijdag 10 oktober om 19:00 in Trianon 3
‘Deze documentaire draait om Margot Wallström, de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken. Zij stelt gendergelijkheid centraal in diplomatie en conflictpreventie. Wereldwijd staan vrouwenrechten onder druk: van terugdraaiing van abortusrechten tot uitsluiting van vrouwen in vredesonderhandelingen. Films vormen onze blik op de wereld. Maar wie bepaalt wat we zien? Ik koos voor deze film om ruimte te geven aan verhalen en vrouwen die vaak buiten beeld blijven. Over vrouwen die het verschil maken. Niet als niche, maar als noodzaak. Genderidentiteit mag nergens leiden tot ongelijke behandeling. Feminisme is geen vrouwenzaak, maar de weg naar een vrije, veilige en gelijkwaardige samenleving.’
Cindy Huijgen: One Child Nation (2019)
Dinsdag 14 oktober om 19:00 in Trianon 2
‘Deze documentaire geeft een indringende inkijk in de blijvende gevolgen van het eenkindbeleid in China. De makers tonen ook de minder zichtbare kanten, waardoor er een genuanceerd beeld ontstaat. Met hun Chinese achtergrond en persoonlijke aanpak maken Wang en Zhang de machteloosheid van de geïnterviewden voelbaar voor het publiek. In interviews zie je mensenhandelaars en Chinese families die wanhopig contact zoeken met hun geadopteerde kind in het buitenland. Ook zien we een organisatie die helpt bij het herenigen van verloren familieleden. Juist nu er kritischer wordt gekeken naar interlandelijke adoptie krijgt deze film extra urgentie en actualiteit.’
Armin van Buuren: Groundhog Day (1996)
Donderdag 16 oktober om 19:00 in Trianon 1
‘Groundhog Day is voor mij een tijdloze klassieker die humor, filosofie en emotie perfect weet te combineren. Bill Murray – mijn favoriete acteur – brengt een rol tot leven die zowel hilarisch als diep menselijk is. Het idee van een dag die zich eindeloos herhaalt lijkt simpel, maar roept fundamentele vragen op over keuzes, verandering en de zin van ons dagelijks leven. Wat mij aanspreekt, is dat de film ons spelenderwijs laat nadenken over groei en zelfontwikkeling: hoe vaak krijgen we de kans om dingen beter te doen en wat doen we met die kans? Daarom kijk ik deze film elk jaar opnieuw: hij blijft inspireren én relativeren.
Jeroen Windmeijer: Amores Perros (2000)
Zaterdag 18 oktober om 16:15 in Kijkhuis 2
‘In deze film lopen drie verhalen in Mexico-Stad door elkaar heen, die onderling met elkaar verbonden zijn door een zwaar auto-ongeluk. Honden spelen een grote rol, via hen leren we de hoofdpersonen beter kennen. De film maakte destijds een grote indruk op me. Het is bij tijden een best heftige film, met onder meer een illegaal hondengevecht, maar je leeft mee met de hoofdpersonen, er wordt overtuigend geacteerd en je krijgt een goed en realistisch beeld van het vaak rauwe leven in de Mexicaanse hoofdstad. Het is een indringend verhaal over het menselijk tekort, het streven van mensen om zin en betekenis aan hun leven te geven, maar daar niet of moeilijk in slagen.’